Ucieczka przed rzeczywistością czy sposób na życie?

Często słyszę, że podróżowanie to ucieczka przed rzeczywistością. Ale czy rzeczywiście tak jest? Czym właściwie jest rzeczywistość? Czym jest norma? Nie ma jednej idei czy jednego przepisu na życie.

Jedni lubią osiedlić się w jednym miejscu, zakorzenić się i czerpać radość z codziennej rutyny. Inni natomiast pragną doświadczać nowych miejsc, kultur i ludzi. To, co dla jednych jest normą, dla innych może być klatką.

Dla wielu ludzi norma to wakacje dwa razy w roku, praca po osiem godzin dziennie, pięć dni w tygodniu. To wolne soboty i niedziele, grillowanie latem i Netflix lub książki zimą. Ale czy to jedyny sposób na życie? Oczywiście, że nie!

Ludzie dzielą się na wiele różnych grup. Np grupy: osadników i odkrywców. Osadnicy cenią stabilność i poczucie bezpieczeństwa, podczas gdy odkrywcy pragną przygód i nieznanych wyzwań. Obie te grupy są równie ważne i potrzebne.

Podróżowanie pozwala odkrywcom realizować swoją pasję, rozwijać się i zdobywać nowe doświadczenia. To nie jest ucieczka, ale świadomy wybór pełnego życia. Gdyby nie podróżnicy/odkrywcy, nie mielibyśmy zielonego pojęcia o świecie. Gdyby nie ich ciekawość, kwestionowanie tych tzw norm.

Człowiek może być klasyfikowany na wiele różnych sposobów w zależności od kontekstu. Oprócz osadników i odkrywców, można wyróżnić na przykład:

Twórców i konsumentów – twórcy to osoby, które tworzą nowe rzeczy, pomysły, sztukę, technologie, a konsumenci to ci, którzy korzystają z wytworów twórców.

Przywódców i naśladowców – przywódcy to osoby, które inspirują i kierują innymi, natomiast naśladowcy to ci, którzy podążają za nimi.

Ekstrawertyków i introwertyków – ekstrawertycy czerpią energię z interakcji społecznych, introwertycy natomiast preferują spędzanie czasu samotnie lub w małych grupach.

Realistów i marzycieli – realiści skupiają się na rzeczywistości i faktach, marzyciele na wyobraźni i możliwości.

Praktyków i teoretyków – praktycy koncentrują się na zastosowaniach praktycznych, teoretycy na abstrakcyjnych koncepcjach i zasadach.

Optymistów i pesymistów – optymiści widzą przyszłość w jasnych barwach, pesymiści w ciemniejszych.

Te kategorie mogą się oczywiście przenikać i jedna osoba może wykazywać cechy różnych typów w zależności od sytuacji.

Skoro tak różni potrafimy być to dlaczego jest tyle krytycyzmu i oceny dla osób, które nie chcą siedzieć na tyłku długo. Chcą podróżować i odkrywać – na swój indywidualny sposób.

A Ty z którą grupą utożsamiasz się?